71 ಸ್ವಾತಂತ್ಯೋತ್ಸವ, ದೇಶವನ್ನುದ್ದೇಶಿಸಿ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಮಾಡಿದ ಭಾಷಣದ ಸಾರಾಂಶ ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ

Ramanath-Kovind

ನವದೆಹಲಿ.ಆ.14 : ಭಾರತದ 71ನೇ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯೋತ್ಸವದ ಸಂಭ್ರಮಾಚರಣೆಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭರದಿಂದ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ಸೋಮವಾರ ಸಂಜೆ ದೇಶವನ್ನುದ್ದೇಶಿಸಿ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ರಾಮನಾಥ ಕೋವಿಂದ್ ಭಾಷಣ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಭಾಷಣದ ಅನುವಾದ ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ

ರಾಷ್ಟ್ರನಿರ್ಮಾಣ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ನನ್ನ ಸಹನಾಗರಿಕರೇ,
ನಮ್ಮ ದೇಶವು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ 70 ವಸಂತಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಶುಭಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಶುಭಾಶಯಗಳು. ನಮ್ಮ ದೇಶವು ನಾಳೆ 71ನೇ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ದಿನಾಚರಣೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸಲಿದೆ. ನಾನು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಶುಭಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.  1947ರ ಆಗಸ್ಟ್ 15ರಂದು ನಮ್ಮ ದೇಶವು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಯಿತು. ಈ ಮೂಲಕ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವ ಮತ್ತು ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಗಳೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಜನರ ಕೈಗೇ ಬಂದವು. ಕೆಲವರು ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು `ಅಧಿಕಾರದ ಬದಲಾವಣೆ’ ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ.

 

ಆದರೆ, ಇದು ಕೇವಲ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರೂ ಕಂಡ ಕನಸು ಕೈಗೂಡಿದ ಕ್ಷಣವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಮೂಲಕ, ನಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನು ಹೊಸದಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಕಟ್ಟುವ ಮುಕ್ತ ಅವಕಾಶ ನಮ್ಮದಾಯಿತು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಈ ಕನಸು ನಮ್ಮ ಸಾಮಾನ್ಯ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ, ಬಡವರ ಮತ್ತು ಅವಕಾಶ ವಂಚಿತರನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತುವುದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ದೇಶದ ಸರ್ವಾಂಗೀಣ ವಿಕಾಸದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ್ದು ತುಂಬಾ ಮುಖ್ಯ.  ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು, ಬ್ರಿಟಿಷರ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿ, ಅಪಾರ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿ, ನಾವು ಇಂದು ಈ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬರಲು ಕಾರಣರಾದ ದೇಶದ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರಿಗೆ ಋಣಿಯಾಗಿದ್ದೇವೆ.

ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನಾವು ಕಿತ್ತೂರು ರಾಣಿ ಚೆನ್ನಮ್ಮ, ಝಾನ್ಸಿ ರಾಣಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀಬಾಯಿ, ಕ್ವಿಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಚಳವಳಿಯ ನಾಯಕಿ ಮತ್ತು ಹುತಾತ್ಮ ಧೀರೆ ಮಾತಾಂಗಿನಿ ಹಜ್ರಾ ಅವರನ್ನು ನಾವು ನೋಡಬಹುದು. ಇವು, ನಾನು ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಕೆಲವು ಉದಾಹರಣೆಗಳಷ್ಟೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇಂಥ ಅನೇಕ ನಿದರ್ಶನಗಳಿವೆ.
ಕ್ವಿಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಚಳವಳಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾತಾಂಗಿನಿ ಹಜ್ರಾ ಅವರಾಗಲೇ 70 ವರ್ಷವನ್ನು ದಾಟಿದ್ದರು. ಬಂಗಾಳದ ತಮ್ಲೂಕ್ನಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯುತ ಪ್ರತಿಭಟನಾ ಪ್ರದರ್ಶನವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಧೀರ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪೊಲೀಸರು ಗುಂಡಿಟ್ಟು ಕೊಂದರು. ತಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಅವರು, `ವಂದೇ ಮಾತರಂ’ ಎನ್ನುತ್ತ ಕೊನೆಯುಸಿರೆಳೆದರು.

ಸರ್ದಾರ್ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಆಜಾದ್, ರಾಮ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಬಿಸ್ಮಿಲ್, ಅಷ್ಫಾಖುಲ್ಲಾ ಖಾನ್, ಬಿರ್ಸಾ ಮುಂಡಾ ಮತ್ತು ಇಂಥ ಇನ್ನೂ ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ ನಮಗೋಸ್ಕರ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇವರನ್ನೆಲ್ಲ ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯಲಾರೆವು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ನಾಯಕರ ದಂಡೇ ನಮ್ಮಲ್ಲಿತ್ತು. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನು ಸರಿಯಾದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆಯಷ್ಟೇ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಾವು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರಂತೂ ಭಾರತವು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ನೈತಿಕ ಚಾರಿತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಒತ್ತು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಯಾವ ತತ್ವಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿದರೋ, ಅವು ಇಂದಿಗೂ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿವೆ.

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಸುಧಾರಣೆಗಳಿಗಾಗಿ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ನಡೆದ ಈ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಜತೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಧೀಮಂತ ನಾಯಕರಿದ್ದರು. ಸುಭಾಷಚಂದ್ರ ಬೋಸ್ ಅವರು ಜನರಿಗೆ “ನೀವು ನನಗೆ ರಕ್ತ ಕೊಡಿ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದು ಕರೆ ಕೊಟ್ಟರು. ಅವರ ಆ ಕರೆಗೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಭಾರತೀಯರು ಓಗೊಟ್ಟು, ಅವರ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಧುಮುಕಿ, ತಮ್ಮ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ ಅದಕ್ಕೆ ಧಾರೆ ಎರೆದರು.

ಇನ್ನು ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರು ಅವರು, ನಮಗೆ ತುಂಬಾ ಆಪ್ತವಾದ ಪುರಾತನ ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಹಾಗೂ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಭಾರತಗಳೆರಡೂ ಜತೆಜತೆಯಲ್ಲೇ ಇರಬಹುದೆಂಬ ಅಂಶಕ್ಕೆ ಒತ್ತು ಕೊಟ್ಟರು.  ಸರ್ದಾರ್ ವಲ್ಲಭಭಾಯಿ ಪಟೇಲರು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಏಕತೆ ಮತ್ತು ಸಮಗ್ರತೆಯ ಭಾವವನ್ನು ಬಿತ್ತಿದರು. ಇದರ ಜತೆಗೆ ಅವರು, ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚಾರಿತ್ರ್ಯದ ಮಹತ್ವವನ್ನೂ ನಮಗೆ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟರು.

ಬಾಬಾಸಾಹೇಬ್ ಭೀಮರಾವ್ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರು ನಮಗೆ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಆಡಳಿತ, ಶಾಸನಾತ್ಮಕ ಆಳ್ವಿಕೆ, ಮತ್ತು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಅಗತ್ಯದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳಿದರು.  ನಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಧೀಮಂತರ ಪೈಕಿ ನಾನಿಲ್ಲಿ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನಷ್ಟೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೆ, ನಾನು ಇನ್ನೂ ಸಾಕಷ್ಟು ನಿದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಕೊಡಬಹುದು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ನಮಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಆ ತಲೆಮಾರು ನಿಜಕ್ಕೂ ವೈವಿಧ್ಯಮಯವಾಗಿತ್ತು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಬಗೆಬಗೆಯ ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಮಹನೀಯರು ದೇಶದ ಉದ್ದಗಲವನ್ನೂ ವೈವಿಧ್ಯಮಯವಾದ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಿಂತನೆಯನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದ್ದರು.

ಇಂಥ ಅಪ್ರತಿಮ ಧೈರ್ಯವಂತರಾಗಿದ್ದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರಿಂದ ನಾವು ಸ್ಫೂರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಈ ಹೋರಾಟಗಾರರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಜನ ದೇಶದ ಸಲುವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ರಾಷ್ಟ್ರನಿರ್ಮಾಣ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಇಂದಿಗೂ ಇಂಥ ಚೈತನ್ವವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

ನೀತಿನಿರೂಪಣೆ ಮತ್ತು ಕೆಲಸಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನೈತಿಕತೆಗೆ ಒತ್ತು, ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನಗಳ ಬೆಸುಗೆಯಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ, ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣಗಳಿಗೆ ಉತ್ತೇಜನ- ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಾಗರಿಕರು ಮತ್ತು ಸರಕಾರಗಳ ನಡುವಿನ ಸಹಭಾಗಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಮಿಳಿತವಾಗಿವೆ.

ನಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನು ಕಟ್ಟಿರುವುದೇ ಹೀಗೆ. ಅಂದರೆ, ಇದು ನಾಗರಿಕರು ಮತ್ತು ಸರಕಾರ, ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಮಾಜ, ಹಾಗೂ ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಬೃಹತ್ ಸಮುದಾಯಗಳ ನಡುವಿನ ಬೆಸುಗೆಯಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಸಹನಾಗರಿಕರೇ,
ನನಗಿಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಒಂದು ಸಂಪ್ರದಾಯ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಅದೇನೆಂದರೆ, ಆಗೆಲ್ಲ ಊರಲ್ಲೊಂದು ಮದುವೆ ನಡೆದರೆ ಅದು ಆ ಇಡೀ ಊರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಂಭ್ರಮವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂದರೆ, ಮದುವೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕೆಲಸಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಇಡೀ ಊರಿನ ಜನ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಜಾತಿ-ಜನಾಂಗಗಳ ಮುಖ ನೋಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ, ಮದುವೆಯಾಗಲಿದ್ದ ಹೆಣ್ಣು ಮಗಳು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಕುಟುಂಬದ ಮಗಳಾಗಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ, ಇಡೀ ಊರಿನ ಪಾಲಿಗೆ ಆಕೆ ಮಗಳಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು ಮತ್ತು ಊರಿನ ಉಳಿದವರೆಲ್ಲ ಈ ಮದುವೆ-ಮುಂಜಿಗಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಉಪಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಬೇರೆಬೇರೆ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಜತೆಗೆ, ಮದುವೆಯ ಖರ್ಚಿಗೆಂದು ಅದೆಷ್ಟೋ ಮನೆಯವರು ಕೈಯೆತ್ತಿ ಸಹಾಯ ಧನಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ಕುಟುಂಬವು ದವಸ-ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದರೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಕುಟುಂಬವು ತರಕಾರಿಯನ್ನು ಕಳಿಸಿಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು; ಹಾಗೆಯೇ, ಮತ್ತೊಂದು ಕುಟುಂಬವು ಮದುವೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಬೇರಾವುದೋ ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುವನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಆಗ ಹೀಗೆ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಆತುಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಾಗೂ ಪರಸ್ಪರ ಅವಲಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಇತ್ತು. ನಾವು ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಒದಗಿ ಬಂದರೆ, ಅವರು ನಮ್ಮ ಕಷ್ಟ-ಸುಖಗಳಲ್ಲಿ ನಮಗೂ ಒದಗಿಬರುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿತ್ತು.

ಆದರೆ, ಇವತ್ತು ಏನಾಗಿದೆಯೆಂದರೆ, ದೊಡ್ಡದೊಡ್ಡ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರೂ ಸಹ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಂತಾಗಿದೆ. ನಗರವೇ ಇರಲಿ, ಹಳ್ಳಿಯೇ ಇರಲಿ, ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ಈ ಆತುಕೊಳ್ಳುವ, ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಒದಗಿ ಬರುವ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ನಾವು ಪುನಃ ರೂಢಿಗೆ ತರುವುದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇದು ನಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಭ್ಯರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಇದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಂತೋಷದಾಯಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಹಾನುಭೂತಿಯಿಂದ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಹನಾಗರಿಕರೇ,

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಈ ಸಹಾನುಭೂತಿ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂಸ್ಫೂರ್ತಿಯಿಂದ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ತತ್ವಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಜೀವಂತವಾಗಿವೆ. ಬಡವರ ಮತ್ತು ಅವಕಾಶ ವಂಚಿತರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಅದೆಷ್ಟೋ ಜನರು ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ನಮ್ಮಲ್ಲಿವೆ.  ಇಂಥವರು ಬೀದಿ ಮಕ್ಕಳ ಸಲುವಾಗಿ ಶಾಲೆ ನಡೆಸುತ್ತಿರಬಹುದು, ಬೀಡಾಡಿ ಪ್ರಾಣಿಪಕ್ಷಿಗಳ ಆರೈಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿರಬಹುದು, ತೀರಾ ಹಿಂದುಳಿದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿರುವ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರಿಗೆ ನೀರನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು, ಅಥವಾ ನದಿಗಳನ್ನೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನೂ ಶುಚಿಗೊಳಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇವರೆಲ್ಲ ರಾಷ್ಟ್ರನಿರ್ಮಾಣದ ಕಾಯಕದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದು, ನಾವು ಇಂಥವರಿಂದ ಪ್ರೇರಣೆ ಪಡೆಯಬೇಕಾದುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಸರಕಾರಗಳು ಅನೇಕ ನೀತಿಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ, ನಿಜ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಮಾಜದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ತಲುಪಬೇಕಾದರೆ ನಾವು ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದಲೂ ಸ್ಪಷ್ಟ ಗುರಿಯೊಂದಿಗೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಬೇಕೆಂದರೆ, ನಾಗರಿಕರು ಮತ್ತು ಸರಕಾರಗಳ ನಡುವೆ ಸಹಭಾಗಿತ್ವ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.

* ಸರಕಾರವು `ಸ್ವಚ್ಛ ಭಾರತ’ ಆಂದೋಲನವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದೆ, ನಿಜ. ಆದರೆ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸ್ವಚ್ಛ ಭಾರತದ ಭರವಸೆಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

* ಸರಕಾರವು ಶೌಚಾಲಯಗಳನ್ನು ತಾನೂ ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇತರರಿಗೂ ನೆರವು ನೀಡುತ್ತಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ಶೌಚಾಲಯಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಭಾರತವನ್ನು ಬಯಲುಶೌಚಮುಕ್ತ ದೇಶವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿದೆ.

* ಸರಕಾರವು ದೇಶದ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೂ ಸಂಪರ್ಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ, ಅಂತರ್ಜಾಲವನ್ನು ಜ್ಞಾನಾರ್ಜನೆಗೆ, ಉಜ್ವಲ ಅವಕಾಶಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ, ಶಿಕ್ಷಣದ ಮತ್ತು ಮಾಹಿತಿಯ ಲಭ್ಯತೆಯ ವಿಸ್ತರಣೆಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಮ್ಮ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಾಗಿದೆ.

* ಸರಕಾರವು `ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಉಳಿಸಿ-ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಓದಿಸಿ’ ಎನ್ನುವ ಆಂದೋಲನವನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಮ್ಮ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಕೊಡಿಸುವುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿದೆ.

* ಸರಕಾರವು ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ ತರಬಹುದು, ನಿಜ. ಆದರೆ, ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಪ್ರಜೆಗಳಾಗಿರುವುದು ಮತ್ತು ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಸಮಾಜವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಕೆಲಸವಾಗಿದೆ.

* ಸರಕಾರವು ಪಾರದರ್ಶಕತೆಗೆ ಒತ್ತು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದು, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ನೇಮಕಾತಿ/ಖರೀದಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆಯಲು ಪಣ ತೊಟ್ಟಿದೆ. ಆದರೆ, ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಇವೆರಡನ್ನೂ ನಾವು ನಿತ್ಯಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು, ನಮ್ಮ ಅಂತರಂಗ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ.

* ಸರಕಾರವು ಇದುವರೆಗೆ ಇದ್ದ ಬಹುಬಗೆಯ ತೆರಿಗೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕಿತ್ತು ಹಾಕಿ, ಸರಳ ವ್ಯಾಪಾರ-ವಹಿವಾಟನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸುವಂಥ ಹೊಸ ಜಿಎಸ್ ಟಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ, ಈ ರೀತಿಯ ಋಜುತ್ವ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಕೆಲಸಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲೂ ದಿನನಿತ್ಯದ ಬದುಕಿನಲ್ಲೂ ಇರುವಂತೆ ನಾವು ಎಚ್ಚರ ವಹಿಸಬೇಕು.

ಬಹುಬಗೆಯ ತೆರಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ತೆಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ದೇಶವು ತುಂಬಾ ಸುಗಮವಾಗಿ ಜಿಎಸ್ ಟಿ ವ್ಯವಸ್ತೆಗೆ ಹೊರಳಿಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ನನಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿದೆ. ನಾವು ಪಾವತಿಸುವ ಒಂದೊಂದು ಪೈಸೆ ತೆರಿಗೆಯನ್ನೂ ರಾಷ್ಟ್ರನಿರ್ಮಾಣ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡಬೇಕು. ಈ ಮೂಲಕ ಬಡವರಿಗೂ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿರುವವರಿಗೂ ಸಹಾಯವಾಗುತ್ತಿದೆ; ಗ್ರಾಮೀಣ ಮತ್ತು ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಲಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ; ಜತೆಗೆ, ದೇಶದ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಸುಭದ್ರಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಸಹನಾಗರಿಕರೇ,

ನಮ್ಮ ದೇಶವು 2022ರಲ್ಲಿ, ಅಂದರೆ ಇನ್ನು ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ 75ನೇ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯೋತ್ಸವವನ್ನು ಆಚರಿಸಲಿದೆ. ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ, ನವಭಾರತ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಕೆಲವೊಂದು ಮೈಲುಗಲ್ಲುಗಳನ್ನು ನೆಡಬೇಕಾಗಿದೆ.

ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನವಭಾರತದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತೇವೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ನವಭಾರತವೆಂದರೆ ಏನು? ನಿಜಕ್ಕೂ ಇದಕ್ಕೆ ಕೆಲವೊಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮಾನದಂಡಗಳಿವೆ. ಅದೇನೆಂದರೆ, ದೇಶದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೂ ವಾಸಯೋಗ್ಯವಾದ ಮನೆ ಇರಬೇಕು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೆಗೂ ವಿದ್ಯುತ್ ಸಂಪರ್ಕವಿರಬೇಕು, ಒಳ್ಳೆಯ ರಸ್ತೆಗಳಿರಬೇಕು, ಉತ್ತಮವಾದ ದೂರಸಂಪರ್ಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರಬೇಕು, ಆಧುನಿಕ ರೈಲ್ವೆ ಜಾಲವಿರಬೇಕು, ಕ್ಷಿಪ್ರ ಮತ್ತು ಸುಸ್ಥಿರ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಇರಬೇಕು.

ಆದರೆ, ಇವಿಷ್ಷರಿಂದಲೇ ನವಭಾರತದ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನವಭಾರತವು ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ನಮ್ಮ ರಕ್ತದ ಭಾಗವೇ ಆಗಿರುವ ಮನುಷ್ಯತ್ವವನ್ನು ನಾವು ಮರೆಯಬಾರದು. ಏಕೆಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಈ ಮಾನವೀಯ ಗುಣವೇ ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೂ ನಾಗರಿಕತೆಗೂ ಆಧಾರಸ್ತಂಭವಾಗಿದೆ. ಭಾರತವು ಭವಿಷ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗುವ ಸಮಾಜವಾದರಷ್ಟೇ ಸಾಲದು, ಅದರ ಜತೆಗೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಸಮೃದ್ಧ ಸಮಾಜವೂ ಆಗಬೇಕು.

* ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಅವಕಾಶವಂಚಿತರಾಗಿರುವ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ, ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜನಾಂಗ ಮತ್ತು ಇತರ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳ ಜನರೂ ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಭಾಗವಗಿರುತ್ತಾರೆ.

* ಸಹಾನುಭೂತಿಯ ಗುಣವಿರುವ ಸಮಾಜವು ಒಂಟಿತನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಜನಸಮುದಾಯಗಳನ್ನು ಸಹ ತಮ್ಮವರೆಂದೇ ಭಾವಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ತನ್ನ ಸೋದರ-ಸೋದರಿಯರೆಂದು ಬಗೆದು ಆಲಿಂಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

* ದಯಾಪರವಾದ ಒಂದು ಸಮಾಜವು ಅವಕಾಶವಂಚಿತವಾದ ಒಂದು ಮಗು, ವಯೋವೃದ್ಧರು ಮತ್ತು ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಹಿರಿಯ ನಾಗರಿಕರು ಮತ್ತು ಅವಕಾಶವಂಚಿತರ ಬಗ್ಗೆ ಸದಾ ಕಕ್ಕುಲತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಜತೆಗೆ, ನಮ್ಮ ದಿವ್ಯಾಂಗ ಸೋದರ-ಸೋದರಿಯರ ಬಗ್ಗೆ ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ವಿಶೇಷ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ವಹಿಸಿ, ಅವರಿಗೂ ಸಹ ಸಾಮಾನ್ಯರಂತೆಯೇ ಬದುಕಿನ ಎಲ್ಲ ರಂಗಗಳಲ್ಲೂ ಸಮಾನ ಅವಕಾಶಗಳು ಸಿಗುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

* ಸಹಾನುಭೂತಿ ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆಯ ತತ್ವವನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಸಮಾಜವು ಲಿಂಗ ತಾರತಮ್ಯವನ್ನಾಗಲಿ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಭೇದವನ್ನಾಗಲಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

* ಸಹಾನುಭೂತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸಮಾಜವು ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲದ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದಲ್ಲದೆ, ನಮ್ಮ ಯುವಜನರಿಗೆ ವಿಶ್ವದರ್ಜೆಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಕೈಗೆಟುಕುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇಂಥ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಲಿ, ಪೌಷ್ಟಿಕತೆಯಾಗಲಿ ಸವಾಲಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಾಧಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ನಾವು ನವಭಾರತವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬಹುದಷ್ಟೆ. ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಭಾರತೀಯರೂ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಶಕ್ತರಾಗಿರಬೇಕು. ಆಗ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸುಖ-ಸಂತೋಷಗಳಿಂದ ಇರಬಹುದು. ಜತೆಗೆ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಈ ಸಮಾಜಕ್ಕೂ ದೇಶಕ್ಕೂ ನಮ್ಮನಮ್ಮ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನೀಡಲು ಇದರಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿದೆ.

ನಾಗರಿಕರು ಮತ್ತು ಸರಕಾರಗಳ ನಡುವಿನ ಶಕ್ತಿಯುತವಾದ ಸಹಭಾಗಿತ್ವವು ನವಭಾರತ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿರುವ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ನೆರವಾಗಲಿದೆ ಎಂಬ ವಿಶ್ವಾಸ ನನಗಿದೆ.

ಸರಕಾರವು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಗರಿಷ್ಠ ಮುಖಬೆಲೆಯ ನೋಟುಗಳನ್ನು ರದ್ದುಪಡಿಸಿದ ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಅಪಾರ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ನಡೆದುಕೊಂಡಿರಿ ಮತ್ತು ಆ ಸಂದರ್ಭದ ಗಹನತೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರಿ. ದೇಶವು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪುಹಣದ ವಿರುದ್ಧ ಸಾರಿರುವ ಈ ಸಮರಕ್ಕೆ ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕವಾದ ಬೆಂಬಲ ಕೊಟ್ಟಿರಿ. ಇದು, ನಮ್ಮ ಸಮಾಜವು ಎಷ್ಟೊಂದು ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನೂ ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದ ಅರಿವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತದೆ.

ನೋಟುಗಳ ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣ/ರದ್ದತಿಯು ಒಂದು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಸಮಾಜವನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಗೆ ಬಲವನ್ನು ತುಂಬಿದೆ. ನಾವು ಈ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಹೀಗೆಯೇ ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು.

ಸಹ ನಾಗರಿಕರೆ,

ನಾವು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ನಮ್ಮ ಜನರ ಸಬಲೀಕರಣಕ್ಕೆ ಹಾಗೂ ಒಂದೇ ತಲೆಮಾರಿನಲ್ಲಿ ಬಡತನ ನಿವಾರಣೆಯ ಗುರಿ ಸಾಧಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ. ಬಡತನ ಮತ್ತು ನವ ಭಾರತ ಎರಡೂ ಸಹವರ್ತಿಗಳಾಗುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಇಂದು ಜಗತ್ತು ಭಾರತವನ್ನು ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದೆ. ನಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನು ಒಬ್ಬ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಜಾಗತಿಕ ಪ್ರಜೆಯಾಗಿ, ಒಂದು ಪ್ರಗತಿಹೊಂದುತ್ತಿರುವ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿ, ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ, ವಿಕೋಪಗಳು, ಸಂಘರ್ಷಗಳು, ಮಾನವೀಯತೆಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳು, ಮೂಲಭೂತವಾದ ಮತ್ತು ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯಂತಹ ಹಲವಾರು ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ಒದಗಿಸುವವನಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

2020ರ ಟೋಕಿಯೋ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ ಜಗತ್ತಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೇರುವ ಅವಕಾಶ ಒದಗಿಸಿದೆ. ಮುಂದಿನ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಾವು ಈ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅಭಿಯಾನದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ. ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭಾನ್ವಿತ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಲು ಹಾಗೂ ಅವರು ಟೋಕೊಯೋದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ವಿಶ್ವದರ್ಜೆಯ ತರಬೇತಿ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಲು ಸರ್ಕಾರಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಕ್ರೀಡಾ ಪ್ರಾಧಿಕಾರಗಳು ಹಾಗೂ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಉದ್ದಿಮೆಗಳು ಕೈಜೋಡಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಭಾರತದ ನಾಗರಿಕರರು ಹಾಗೂ ಮಕ್ಕಳಾಗಿ – ನಾವು ದೇಶದಲ್ಲಿರುತ್ತೇವೆಯೋ ಅಥವಾ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿರುತ್ತೇವೆಯೋ – ನಾವು ದೇಶದ ಹಿರಿಮೆಗೆ ಹೇಗೆ ನಮ್ಮ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಬಹುದೆಂಬುದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಸಹ ನಾಗರಿಕರೆ,

ನಾನು ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ ನಾವು ಸಮಾಜದ ಕುರಿತು ಕೂಡ ಯೋಚಿಸಬೇಕು. ನಿಸ್ವಾರ್ಥತೆಯ ಕರೆಗೆ ಓಗೊಟ್ಟು, ಕರ್ತವ್ಯದಿಂದಾಚೆಗೂ ಒಂದಿಷ್ಟು ಕೆಲಸಮಾಡಲು ಮುಂದಾಗಬೇಕು, ತನ್ನ ಮಗುವನ್ನು ಪೋಷಿಸಿ ಬೆಳೆಸುವ ತಾಯಿ ಕೇವಲ ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನಷ್ಟೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆಕೆ ಒಂದು ಅನನ್ಯ ನಿಸ್ವಾರ್ಥತೆಯನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಾಳೆ.

• ಮರಳುಗಾಡಿನ ಸುಡುಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮಂಜುಗಟ್ಟಿದ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಕಾಯುವ ಯೋಧರು ಕೇವಲ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನಷ್ಟೆ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ; ಅವರು ಒಂದಿಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಟ್ಟದ ನಿಸ್ವಾರ್ಥತೆಯನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಾರೆ.

• ಭಯೋತ್ಪಾದಕತೆ ಅಥವಾ ಅಪರಾಧ ನಿಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಪಣತೊಡುವ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿಡುವ ನಮ್ಮ ಪೊಲೀಸರು ಅಥವಾ ಅರೆಸೇನಾ ಪಡೆಗಳು ಕೇವಲ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನಷ್ಟೆ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ; ಅವರು ಒಂದಿಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಟ್ಟದ ನಿಸ್ವಾರ್ಥತೆಯನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಾರೆ.

• ದೇಶದ ಯಾವುದೋ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿರುವ, ತಾವು ಇದು ವರೆಗೆ ಭೇಟಿಮಾಡದ ಸಹ-ಭಾರತೀಯರಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ರೈತರು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಆಹಾರ ಬೆಳೆಯುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನಷ್ಟೆ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ; ಅವರು ಒಂದಿಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಟ್ಟದ ನಿಸ್ವಾರ್ಥತೆಯನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಾರೆ.

• ನೈಸರ್ಗಿಕ ವಿಕೋಪಗಳ ಬಳಿಕ ಅನೇಕ ಪ್ರೇರಿತ ಜನರು, ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜದ ಗುಂಪುಗಳು ಹಾಗೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ರಕ್ಷಣೆ ಹಾಗೂ ಪರಿಹಾರ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಾಗಿ ಹಗಲಿರುಳು ಪರಿಶ್ರಮಪಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಅವರು ಒಂದಿಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಟ್ಟದ ನಿಸ್ವಾರ್ಥತೆಯನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನಾವು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಈ ನಿಸ್ವಾರ್ಥತೆಯ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದೇಕೆ?

ನಾವು ಮಾಡಬಲ್ಲೆವು ಮತ್ತು ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ.

ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಅವರ ಮನವಿ ಮೇರೆಗೆ, ಬಡ ಕುಟುಂಬಗಳ ಅಡುಗೆ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಅನಿಲ ಸಿಲಿಂಡರ್ ತಲುಪುವಂತಾಗಲು, ಒಂದು ಕೋಟಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಕುಟುಂಬಗಳು ಸ್ವಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಎಲ್ ಪಿ ಜಿ ಇಂಧನ ಸಬ್ಸಿಡಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿವೆ. ಈ ಕ್ರಮ ಬಡಕುಟುಂಬಗಳ ಸದಸ್ಯರು, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮಹಿಳೆಯರು, ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಶ್ವಾಸಕೋಶಕ್ಕೆ ಹಾನಿಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಲೆಯ ಹೊಗೆಯಿಂದ ಪಾರಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಎಡೆಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಸಬ್ಸಿಡಿ ತ್ಯಜಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ಕುಟುಂಬಳಗನ್ನು ನಾನು ಅಭಿನಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಯಾವುದೇ ಕಾನೂನು ಅಥವಾ ಸರ್ಕಾರಿ ಆದೇಶದನ್ವಯ ಅವರದನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲ. ಅವರೊಳಗಿನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದಲೆ ಇದು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಗೊಂಡಿದೆ.

ನಾವು ಈ ಕುಟುಂಬಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಣೆ ಪಡೆಯಬೇಕಿದೆ. ನಾವು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸುವ ಮಾರ್ಗೋಪಾಯದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಬೇಕು. ಸೌಲಭ್ಯವಂಚಿತರಿಗಾಗಿ ನಾವು ಮಾಡಬಹುದಾದ ಏನಾದರೊಂದನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಮುಂಬರುವ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿನ ಏಕೈಕ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಅಂಶ. ಯಾವೊಂದು ಮಗುವೂ ಹಿಂದುಳಿಯದಂತೆ ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಬೇಕಿದೆ. ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿನ ಸವಲತ್ತು ಕೊರತೆ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಸಹಾಯಮಾಡುವಂತೆ ರಾಷ್ಟ್ರನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಸಹವರ್ತಿಗಳಿಗೆ ಮನವಿಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಹೊರತಾಗಿ ಇನ್ನೊಂದು ಮಗುವಿಗೆ ಬೋಧಿಸಲು ಮುಂದಾಗಿ. ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಹೊರತಾಗಿ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಮಗುವನ್ನು ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿಸಿ, ಶಾಲಾ ಶುಲ್ಕ ತುಂಬಿ ಅಥವಾ ಪಠ್ಯ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಿಕೊಡಿ. ಕೇವಲ ಒಂದು ಮಗು!

ನಮ್ಮ ಭಾರತ ಮಹತ್ಸಾಧನೆಗಳ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿದೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ದೇಶ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಾಕ್ಷರತಾ ಸಮಾಜವಾಗಲಿದೆ. ನಾವು ಗುರಿಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ಎತ್ತರಕ್ಕೇರಿಸಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಿಕ್ಷಣಪಡೆದ ಸಮಾಜ ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸುವತ್ತ ಲಕ್ಷ್ಯ ವಹಿಸಬೇಕಿದೆ.

ಈ ಅಭಿಯಾನದಲ್ಲಿ ನಾವೆಲ್ಲರ ಪಾತ್ರವೂ ಇದೆ. ನಾವಿದನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದರೆ, ನಮ್ಮ ದೇಶ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಪರಿವರ್ತನೆ ಹೊಂದಲಿದೆ. ನಾವು ಈ ಮಹತ್ವದ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಕಾರ್ಯಭಾರಿಗಳಾಗುತ್ತೇವೆ.

ಎರಡು ಸಾವಿರದ ಐದು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಗೌತಮ ಬುದ್ಧ ಹೇಳಿದ್ದರು, “ಅಪ್ಪದೀಪೋಭವ…ನಿನಗೆ ನೀನೇ ದೀಪವಾಗು…” ನಾವು ಅವರ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೆ, ನಮ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಆಂದೋಲನದ ಮನೋಭಾವದೊಂದಿಗೆ, ಒಗ್ಗೂಡಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ, ನಾವೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ನವ ಭಾರತ ನಿರ್ಮಾಣದ ಹಾದಿಯನ್ನು ಬೆಳಗುವ 125 ಕೋಟಿ ದೀಪಗಳಾಗುತ್ತೇವೆ.

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಾನು 71ನೇ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯೋತ್ಸವದ ಮುನ್ನಾ ದಿನ ನಿಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಶುಭ ಹಾರೈಸುತ್ತೇನೆ.

ಜೈ ಹಿಂದ್

ವಂದೇ ಮಾತರಂ

Facebook Comments

Sri Raghav

Admin